Δύσκολες μέρες της προεφηβειας

Πως να φανταστείς τι σε περιμένει οταν έχεις ένα παιδί τι θα γίνει όταν μπει σε προεφηβεια ή εφηβεία? Και αν αυτό συνοδεύεται και από Αυτισμό? Εκεί τα πράγματα δύσκολα γονείς. Ο Γιάννης μου φέτος περάσει δύσκολα και εγώ ακόμη περισσότερο!!

Προσπαθώ να είμαι ήρεμη με υπομονή αλλά σαν άνθρωπος με όρια και αντοχές κάποια στιγμή χάνονται αυτά και θέλω να ουρλιαξω δίχως αύριο, δίχως σταματημό..

Κάθε φορά που θα του φωνάξω ή τον μαλώσω μετά πάω μέσα και κλαίω! Δεν είμαι έτσι εγώ! Δε φαντάστηκα έτσι τη μητρότητα εγώ! Δεν ήταν αυτά τα όνειρά και τα σχέδια μου! Όμως ο Θεός έτσι επέλεξε για εμένα και γι αυτό το παιδί.  Με ανησυχεί το αύριο για εκείνον, εκείνο το αύριο που δε θα υπάρχουμε πια εγώ και ο μπαμπάς του.Σε κανένα γονιό πιστεύω δε φεύγει αυτή σκέψη από τη στιγμή που έχει ένα παιδί στο Φάσμα ή με οποιαδήποτε αναπηρία. 

Ονειρεύεσαι να κάνεις οικογένεια, να τα καμαρώσεις όταν πάνε σχολείο, όταν σπουδάζουν,όταν θα κάνουν τη δική τους οικογένεια. Μα τα όνειρα γκρεμίζονται με μια διάγνωση!

Αν αρχίσω να γράφω δε θα έχω σταματημό αλήθεια σας λέω....